تمایزیافتگی شخصیت و تحلیل موضوعات (جنگ)

یکی از جنبه‌های مهم سلامت روان‌شناختی در حوزه شخصیت «تمایزیافتگی خود (Differentiation of Self)» است. به‌گونه‌ای که می‌توان گفت: افراد تمایزیافته دارای هویت شخصی قوی و جایگاه من نیرومندی هستند. بدین معنا که این افراد می‌توانند میان افکار و احساسات خود تمایز قائل شوند و احساسات خود را تحت مدیریت افکار منطقی، تنظیم نمایند. در مقابل، افرادی که تمایزیافتگی پایینی دارند، از جایگاه من ضعیفی برخوردارند و تمایل به تصمیم‌گیری و عمل بر اساس احساسات و واکنش‌های هیجانی خود دارند، به‌گونه‌ای که قوه تعقل و تفکر آنان به شدت از احساسات و هیجاناتشان تأثیر می‌پذیرد. بنابراین با محور قرار دادن هیجانات و احساسات، تکانشی عمل کرده و نمی‌توانند ابعاد مختلف یک مسئله را مورد توجه قرار دهند.

در شرایط جنگی امروز، به‌ویژه در تحلیل‌های مرتبط با جنگ، این ویژگی (تمایزیافتگی) بسیار ضروری است؛ زیرا می‌بینیم برخی افراد بدون توجه به ابعاد و پیچیدگی‌های مسائل مهمی همچون «واقعیات میدان نبرد»، «ذخائر تجهیزاتی و عملیاتی» و «شرایط درونی کشور»، صرفاً با نگاهی احساسی که حداکثر صحت را برای آن قائل‌اند، به انتقاد و چالش با مسئولان سیاسی و فرماندهان نظامی می‌پردازند.

به یقین ظلم‌هایی که دشمنان در حق مردم و زیرساخت‌های کشور ما و کل جبهه مقاومت روا می‌دارند، بسیار غم‌انگیز است و این احساس نفرت و بغضی که برای افراد ایجاد می‌شود، غیورانه و قابل احترام است. اما کیفیت و کمیت پاسخ مؤثر به این ظلم‌ها و ستم‌ها نیازمند تحلیل‌های پیچیده سیاسی، اجتماعی و نظامی است و نمی‌توان مسئله را صرفاً بر اساس یک احساس تقلیل داد و تحلیل نمود؛ امری که می‌تواند ضمن ایجاد تشویش و چنددستگی در جامعه، تصمیم‌گیران سیاسی و نظامی را تحت فشار قرار دهد.

البته ممکن است به‌واسطه بدعهدی‌های دشمن در گذشته، خیانت به مذاکرات، و شروع جنگ‌های ناجوانمردانه تحمیلی به کشور از یک سو، و از سوی دیگر برخی اشتباهات تیم‌های دیپلماسی و مسئولان سیاسی در برخی بُرهه‌ها که زمینه‌ساز ضرر و زیان‌های عمیقی برای کشور شده است، سطحی از بدبینی و نگاه منفی شکل گرفته باشد که این امر تا حدی طبیعی است. اما باید مراقب بود که این امر سبب نشود احساس شود دیگر نمی‌توان به هیچ مسئولی اعتماد کرد.

بحمدالله، همان‌طور که از پیام‌های مقام معظم رهبری(مد) برداشت می‌شود، ایشان با درایت و جدیت ناظر بر امور مختلف کشور هستند و متناسب با شرایط (چرا که دست‌پرورده مقام معظم رهبری شهید(ره) هستند) عمل می‌نمایند. بنابراین مهم است که چنان رفتار شود که ضمن آگاه‌سازی مسئولان سیاسی از حیله‌ها و مکرهای دشمنان و ارائه نقدها و پیشنهادهای سازنده، تاب‌آوری جامعه افزایش یابد و از ایجاد اختلاف و چنددستگی پیشگیری شود؛ موضوعی که اگر بدان توجه نشود، خدای ناکرده بیشترین آسیب را برای کشور و نظام جمهوری اسلامی در پی خواهد داشت.

هر مجموعه، سازمان و ساختاری، چنانچه قوه منطق و تحلیل دقیق مسائل آن ضعیف شود و صرفاً بر اساس احساسات عمل نماید، زمینه خطاها و آسیب‌ها بیشتر می‌گردد و دشمن می‌تواند از آن سوءاستفاده کند. بنابراین شایسته است همه افراد به‌ویژه اندیشمندان و فرهیختگان که گفتار و نوشتارشان بر جامعه اثر می‌گذارد، به‌گونه‌ای متمایز عمل کنند که جامعه به سمت پختگی و بلوغ در نقد و پیشنهاد سوق داده شود؛ امری که نتیجه آن افزایش تاب‌آوری و اتحاد جمعی خواهد بود. بدون تردید، جامعه یکپارچه و متحد که تابع ولی فقیه و تحت هدایت وی حرکت می‌کند، می‌تواند خواسته‌های خود را به دشمن آمریکایی ـ صهیونی دیکته کند و شرایط جنگی را به نفع ملت عزیز و سرافراز ایران رقم بزند.